Startpagina.Nieuws.Natuur.Wetenschap.Schepper.Houvast.Interactief.Multimedia.Archief.Linken.Contact.

Zwaartekracht, we voelen het dagelijks en we weten dat het er is. Maar hoe het werkt weet geen mens. Wat veroorzaakt de zwaartekracht en wat is het eigenlijk? De huidige theorie die het beschrijft verkeert in een crisis, lezen we op PysOrg omdat de feiten niet overeenstemmen met de verwachtingen. Kosmologen hebben zo'n tien jaar geleden bedacht dat er zoiets moest zijn als 'donkere energie', omdat de helderheid van bepaalde supernova's minder was dan ze verwachtten. Eén of andere mysterieuze energie moest betrokken zijn bij het versnellen van de uitdijing van het heelal. De energie is niet meetbaar, dus vandaar de term 'donkere energie'. Tot op de dag van vandaag heeft nog niemand uitgevogeld wat dat dan precies zou moeten zijn, hoewel de meeste astronomen veronderstellen dat ons heelal voor 95% uit donkere materie en donkere energie bestaat. Kosmologen kunnen zich hier niet in vinden omdat theoretische modellen die gebruik maken van deze mysterieuze krachten niet alle waarnemingen kunnen verklaren. Er moet wat veranderen, zo vindt men. Steeds meer natuurkundigen vragen zich af of donkere materie eigenlijk wel bestaat. Is er een alternatief? Ja, het verlaten van de Newtoniaanse dynamica, aldus het artikel. "Misschien had Newton het toch bij het verkeerde eind," zegt Prof. Dr. Pavel Kroupa van de universiteit van Bonn. Natuurlijk blijft de theorie volgens hem van kracht bij het beschrijven van de alledaagse effecten van de zwaartekracht, maar "het is denkbaar dat we volledig gefaald hebben in het begrijpen van de eigenlijke fysica die aan de zwaartekracht ten grondslag ligt."
Het is niet de eerste keer dat de zwaartekrachttheorie onder vuur is komen te liggen. Einsteins relativiteitstheorie gooide ook al roet in het eten door te stellen dat ruimtetijd wordt gekromd door materie en de kwantummechanica droeg zo z'n steentje bij op subatomaire schaal. Nu is het probleem geconstateerd dat bepaalde sterrenstelsels geen donkere materie kunnen bevatten, maar ze bewegen veel sneller dan de modellen voorspellen. Dit is niet te verklaren met de klassieke Newtoniaanse natuurkunde, waarbij de aanwezigheid van donkere materie verondersteld moet worden om de geobserveerde feiten te verklaren. Gelukkig voor Newton hoeft zijn theorie alleen voor hele grote en hele kleine dingen aangepast te worden.
 

 

Een veel gehoord argument in het schepping of evolutie debat is: "Evolutie is een feit, net als zwaartekracht." In feite ligt de evolutietheorie net zo onder vuur als de zwaartekrachttheorie. Op voor ons waarneembare schaal 'werkt' evolutie wel: er veranderen dingen. Maar op hele grote schaal (macro-evolutie) gebeurt er niet veel. Evenzo moet evolutie op hele kleine schaal (mutaties in de genen die nieuwe functionaliteit zouden moeten laten ontstaan) het afleggen tegen de feitelijke observaties. Het publiek is nu al een poosje zoet gehouden met mysterieus, onbekend spul (donkere materie en donkere energie), terwijl er heel goede alternatieven zijn, zoals de theorieën van Barry Setterfield. Bedenk dat het hele Big-Bangverhaal afhankelijk is geworden van die vage verzinsels. Een heelal dat enkele duizenden jaren geleden geschapen is, blijft tot de wetenschappelijke mogelijkheden behoren. Een miljarden jaren oud heelal is niet vanzelfsprekend.

 

Heelal

Wetenschappers spreken van de uiteindelijke warmtedood van het heelal.Het is duidelijk van wat wetenschappers onderzochten dat het heelal na verloop van tijd overal dezelfde temperatuur zal hebben.

© 2008 Revolutietheorie