De Zondeval in de Hof van Wetenschap

uit Creation Essays: Original Sin in the Garden of Science?

door Dr. Robert E. Kofahl

Alle Schriftaanhalingen komen uit de Statenvertaling 1977. Vertaling, voetnoten, plaatje toegevoegd, door M.V.

“De vreze des HEEREN is het beginsel der wijsheid; allen, die ze doen, hebben goed verstand; Zijn lof bestaat tot in der eeuwigheid” Psalm 111:10

De meeste seculiere wetenschappers geloven misschien niet in zonde maar zij zijn wel schuldig, zo meen ik, aan een grote ‘zondeval’ tegen de wetenschap, hun god. Deze grote zonde heeft zijn wortels niet in de wetenschap maar, zonder twijfel, in verscheidene materialistische en humanistische filosofieën. Deze zondeval van het wetenschappelijke establishment werd gecompleteerd door de werken dan Charles Darwin in de 19de eeuw.

Om de buitengewone zondigheid te begrijpen van deze overtreding door seculiere wetenschappers, moeten we eerst een definitie geven van wetenschap:

Wetenschap is de systematische uitbreiding van menselijke ervaring (door doelbewustheid, methodologie en instrumenten) om meer te leren over de natuurlijke wereld, en om alle hypothesen en theorieën omtrent de natuurlijke wereld kritisch te testen en te falsifiëren

Uit deze definitie vloeien logischerwijs gezonde regels voort voor wetenschappelijke methoden. Eén van die regels kan “het centrale beleid van wetenschap” genoemd worden. Het is een vereiste dat alle hypothesen en theorieën zodanig moeten opgesteld worden dat ze onderworpen kunnen worden aan empirische proeven, met het oog op het falsifiëren. Vanaf een goede wetenschappelijke hypothese is het mogelijk om vele logische consequenties te deduceren, voorspellingen die erg veeleisend en restrictief zijn met betrekking tot wat mogelijk is en wat niet mogelijk in de natuurlijke wereld. Deze voorspellingen vormen dan de basis voor nieuwe experimenten of observaties welke deze voorspellingen bevestigen of tegenspreken. Indien een bepaalde voorspelling bevestigd wordt, is er een bepaalde bekrachtiging voor de hypothese verworven. Indien de voorspelling wordt tegengesproken, dan heeft de hypothese gefaald in het doorstaan van de proef. Na de tegenspraak van een aantal voorspellingen, wordt de hypothese als gefalsifieerd beschouwd: het is bewezen dat ze vals is. Het is dan nodig dat de hypothese aangepast wordt, of vervangen door een andere. Dit is de manier hoe wetenschap vordert en continu verbetert.

Een andere karakteristiek van wetenschap, die in aanmerking moet genomen worden in de definitie van wetenschap, is dat ze niets te maken heeft de filosofische of religieuze band van de wetenschapper. Bijvoorbeeld, een persoon kan een goed wetenschapper zijn en tegelijk Boeddhist, Protestantse fundamentalist, liberaal theoloog, Rooms-katholiek, atheïst of agnost - bepalend is zijn bereidwilligheid om eerlijk en consistent zijn methodologie, gegevens en conclusies te onderwerpen aan de kritische recensie van zijn collega’s of gelijken. Niemand kan rechtmatig het werk van een wetenschapper bekritiseren op grond van diens filosofie of religie. En dit betreft zowel het geloof in evolutie, het geloof in schepping, als het innemen van een neutraal standpunt, wanneer het gaat over de kwestie van de oorsprongen.

Zo, wat is dan de grote zondeval van het evolutionaire wetenschappelijke establishment? Het is de afschuwelijke daad van het injecteren van hun filosofie van materialisme in de definitie van wetenschap.

Sinds dit werd gedaan, en wijd en zijd geaccepteerd, werd de wetenschap misvormd. Zo werd het ‘onprofessioneel’ voor de wetenschapper dat hij nog enig concept van theologie (d.w.z. doel of plan) zou onderhouden. In zijn belangrijkste werken vocht Darwin persistent tegen alle theologie, tegen elke mogelijkheid van een ontwerp of plan, doel of intelligent ontwerp in levende dingen. In de Origin of Species gebruikt hij dikwijls theologische argumenten tegen de scheppingsleer en tegen elke mogelijkheid van goddelijke interventie in de natuurlijke orde. En spoedig werd virtueel de hele wetenschappelijke en intellectuele gemeenschap veroverd met een definitie van wetenschap die valselijk misvormd was door de aap-sleutel van materialistische filosofie.

Een principieel resultaat van deze misvormde definitie van wetenschap, en de universele aanvaarding ervan, was eerst het snoeren van de monden van wetenschappers die in intelligente schepping geloven, daarna hun progressieve uitstoting, en tenslotte hun virtuele uitwijzing uit de rangen van wetenschappers. Daarbij is men reeds lang vergeten dat zij die in de Schepper geloofden, in feite grotelijks de fundamentleggers waren van de moderne wetenschap.

En zo wordt nu de materialistische verklaring van de oorsprongen bijna universeel aanzien als de ‘wetenschappelijke’ verklaring van de oorsprongen. Maar is evolutie echt een bonafide wetenschappelijke theorie, gebaseerd op wetenschappelijke feiten? Is in tegenstelling hiermee schepping een religieus idee, gegrond op blind geloof? Is dat zo? Beslist niet! Er bestaat in feite geen experimentele test die kan bewijzen dat het concept van zowel evolutie als schepping, juist of vals is. Dit komt omdat beide gepostuleerde gebeurtenissen en processen in het verleden staan, nooit door mensen zijn waargenomen en ook niet reproduceerbaar zijn in het laboratorium; en het feitenmateriaal geeft aanleiding tot verschillende interpretaties, naargelang de vooronderstellingen van de vertolkers. Sir Karl Popper, door velen beschouwd als de werelddecaan van de logische wetenschap, schreef in zijn boek Unended Quest (1976): “Ik ben tot de conclusie gekomen dat Darwinisme geen testbare wetenschappelijke theorie is, maar een metafysisch onderzoeksprogramma - een mogelijk raamwerk voor testbare wetenschappelijke theorieën”.

De categorie van metafysische onderzoeksprogramma’s doet sterk denken aan religie. Inderdaad, vele schrijvers hebben de religieuze aspecten opgemerkt in het evolutionaire geloofssysteem.

Laten we voor een goed begrip de twee concepten inkoken tot enkele woorden:

De evolutieleer tracht de oorsprong van alle dingen uit te leggen in termen van spontane materiële processen.
De scheppingsleer is een verklaring van de oorsprongen in termen van intelligent doelgericht ontwerp.

Dit zijn twee conceptuele raamwerken die in feite geloofs-proposities zijn. Het is via wetenschappelijke observatie of experimentatie onmogelijk te bewijzen, of te weerleggen, dat één van de twee een juiste of onjuiste verklaring biedt voor de oorsprongen. Van de andere kant kunnen testbare subtheorieën samengesteld worden, onder het conceptueel kader van Darwinisme (of evolutie) en onder het conceptueel kader van intelligente, Goddelijke schepping.

Uit wat wij hierboven hebben beschouwd volgen logischerwijs drie proposities die, volgens mij, correct de evolutie/schepping-controverse karakteriseren:

I. Evolutie en schepping zijn allebei niet-wetenschappelijke, niet-falsifieerbare modellen uit het verleden.

II. Evolutie en schepping zijn allebei religieus van aard, zijnde logische gevolgtrekkingen voor twee wereldbeschouwingen (geloof), respectievelijk materialisme en bijbels theïsme.

III. Evolutie en schepping zijn allebei wetenschappelijk voor elk van de twee groepen gelovigen, vanuit de gemeenschappelijke pool van wetenschappelijke gegevens, die uitvoerig bewijsmateriaal aanbrengen om hun twee verklaringen van de oorsprongen te ondersteunen.

We kunnen uit dit alles besluiten dat het niet nodig is, voor zowel gelovigen in evolutie als in schepping, om hun overtuigingen te compromitteren, om zo te streven naar een oplossing voor de problemen van billijkheid, wettigheid en rechten die ontstaan zijn door de huidige controverse. Er moet eerst en vooral een overeenstemming zijn over het feit dat de definitie van wetenschap niet de religieuze of filosofische overtuigingen inperkt van wetenschappers, leraren of studenten in wetenschap.

Indien materialistische wetenschappers zich niet kunnen bekeren van hun zondeval, dan moeten zij er ten minste mee akkoord gaan te zullen stoppen met het opleggen van hun eigen definitie aan anderen die dat weigeren.

Als die overeenkomst wordt bereikt, en netjes uitgevoerd, zal dat een openbloeien meebrengen van de wetenschappelijke ondernemingsgeest en de kritische evaluatie van, en competitie tussen, verklaringen, modellen en theorieën die gebaseerd zijn op de twee competitieve, conceptuele raamwerken of paradigma’s voor het bestuderen van de natuur, d.w.z. spontane, materialistische processen enerzijds en intelligent, doelbewust ontwerp anderzijds.

Zo’n akkoord zal ook een eind maken aan de vervolging van wetenschappers, leraren en studenten die ervoor gekozen hebben hun geloof in een intelligente Schepper te handhaven, in plaats van een geloof in domme atomen, tijd, toeval en evolutie. Dit alles zou goed zijn voor de wetenschap, voor het onderwijs en de mensen. Dan zouden er meer en betere wetenschappers komen, beter gemotiveerde studenten, en een grotere intellectuele en persoonlijke vrijheid in wetenschap en onderwijs.

Wie zou er iets fouts kunnen vinden aan deze objectieven? Enkel zij die hun ‘zondeval’ liefhebben en gedreven zijn om het politieke en wetenschappelijk establishment ertoe aan te zetten hun zonde aan anderen op te leggen.

http://www.parentcompany.com/creation_essays/essay3.htm

Met toestemming overgenomen van Verhoeven Marc

De mens en wetenschap hebben al veel bereikt. Wetenschap heeft God voor de wereld overbodig gemaakt, althans zo propageert de wetenschap. Als kind was ik gefascineerd door het Bijbelverhaal van de torenbouw van Babel.