Startpagina.Nieuws.Natuur.Wetenschap.Schepper.Houvast.Interactief.Multimedia.Archief.Linken.Contact.

Wat als de handtekening van de Schepper in zijn Creatie gegrifd stond ? Jarenlang heeft het debat geduurd: bestaat God wel echt ? Hoe kunnen we daar zeker van zijn ? Christenen worden vaak geconfronteerd met de uitdaging om het bestaan van God te bewijzen? En toch kan je Hem zien door de wonderen van Zijn Schepping.

De zeekat is een koppotige die over een technologie beschikt die zo gesofisticeerd is dat zelfs hedendaagse wetenschappers niet volledig begrijpen hoe dit wezen is kunnen ontstaan. Deze inktvis is een koppotige (cephalopoda) die met zo'n gesofisticeerde techniek werkt dat wetenschappers vandaag de dag er mee worstelen om te begrijpen hoe dit schepsel simpelweg ontstaan is. Dit wezen is een perfekt voorbeeld van Gods wonderlijk ontwerp. Hij toont ons onder andere taktieken om zich onzichtbaar te maken. Dat doet hij niet alleen door van kleur te veranderen ,maar ook van oppervlaktestruktuur zodat het perfekt overgaat in zijn omgeving. Als het zich neerzet op een met mosselen bedekte rots, kan het gaan gelijken zowel op de rots als op de mosselen. Maar de verbazingwekkende schepping van God gaat verder. De inktvis kan die verandering bewerken in een fractie van een seconde zonder ook maar één keer zijn vermomming te moeten controleren. Hij doet het door instinct. God toont Zijn glorie door Zijn schepping heen.

 

 

 

 

 


 

 

© 2008 Revolutietheorie

Roger Hanlon heeft een studie gemaakt van octopussen, inktvissen en zeekatten. Hij verbaast zich erover hoe goed ze zich kunnen camoufleren. In een artikel in Current Biology1 gaat hij in op de magische trucs die deze diersoort uithaalt om zich te vermommen en soms nagenoeg onzichtbaar te maken voor jagers.

Hij kan zijn huid in een oogwenk van gestippeld, gestreept gekleurd en gerimpeld veranderen in glad wit, en dan weer in een andere kleur, om vervolgens op te gaan in zijn omgeving.

In het artikel in Current Biology vertelt hij nog meer over zijn bevindingen. Het is dus niet alleen de kleur van de huid die kan veranderen, maar ook de patronen en de structuur. De huid kan gerimpeld, licht, donker, gestreept en gevlekt zijn, in verschillende vormen, gradaties en richtingen. De huid bevat speciale cellen voor kleur- en vormverandering. Die cellen zijn verbonden met zenuwcellen die snel kunnen reageren en een enorm scala van patronen mogelijk maken. De hersenen van deze beestjes moeten ook heel bijzonder zijn omdat ze ongeveer 20 miljoen pigmentcellen, reflecterende cellen en vervormende cellen moeten besturen. Hanlons team heeft vijf jaar lang experimenten gedaan met zeekatten, door ze tegen allerlei soorten achtergronden te houden en te kijken hoe hun camouflagesysteem reageert. Het meest verrassende is wel dat ze kleurenblind blijken te zijn. Toch is het vermogen om de kleur van de achtergrond over te nemen zeer nauwkeurig. Hoe doen ze dat?

 

 

 

 


 

 

Romeinen 1: 20 vertelt ons dat "Zijn onzichtbare eigenschappen vanaf de schepping van de wereld zichtbaar in zijn werken" zijn. Kunnen we die onzichtbare God dan echt waarnemen door simpelweg om ons heen te kijken ?

 

 

 

 

Toestemming voor teksten of gedeelten van teksten verkregen van :

 

Creation Science Evangelism hier dank ook aan StijnV & Koen Welter voor de vertaling.

& Schepper en zoon die samenwerkt met Creation Evolution Headlines

 

 

 

 

Als we een schilderij zien, dan begrijpen we meteen dat er ook een schilder is. Ook al zien we hem niet, we weten dat hij bestaat. Als we een hoogtechnologisch ruimteschip zien, dan beseffen we dat dit niet het resultaat is van louter toeval. Complexiteit veronderstelt een intelligente ontwerper. Wonderbaarlijke toch, dat de Ontwerper ons met Zijn Woord opgedragen heeft om zijn Schepping te onderzoeken opdat we Hem zouden "zien" ? Want zelfs wanneer we een nederig zeewezen als de zeekat bestuderen, staan we versteld van de complexiteit en de genialiteit van Zijn Creatie. Je zou zelfs kunnen zeggen dat als we naar een verbazingwekkend wezen als de zeekat kijken, we eigenlijk ook naar God kijken. Het laatste deel van Romeinen 1: 20 vertelt ons ook dat als we naar Zijn Schepping kijken en Hem zien, we "geen excuus" meer hebben om niet in een Schepper te geloven

Zeekat
Het Venusmandje

Het venusmandje  (Euplectella aspergillum) dankt zijn amoureuze naam aan zijn gastvrijheid. De spons biedt een leven lang onderdak aan een garnalenpaartje. Elke spons biedt onderdak aan een paartje lichtgevende garnalen, die de cilinder zijn binnengezwommen toen ze nog klein genoeg waren om door de mazen te zwemmen. Eenmaal volwassen kunnen de geliefden hun Venusmandje nooit meer verlaten,.

Volgende pagina.