Wist je dat de zee-egel een tand had? En het is niet zomaar een tand, maar een "opmerkelijk
stuk maalgereedschap," aldus een internationaal team van wetenschappers. Ze gebruikten
zelfs het woord "uitzonderlijk" in de titel van hun publicatie in PNAS.1 Mensen kunnen
er voordeel uit halen door meer te leren over deze bijzondere bijtel. Volgens de
wetenschappers kan een beter begrip van de structurele kenmerken leiden tot het "ontwerpen
van betere mechanische maal- en snijdgereed- schappen." De 'tand' is eigenlijk geen
tand maar een hard staafje met een gekartelde rand, die het beestje gebruikt om zijn
voedsel te vermalen. Hoewel het bijna helemaal uit calciet (kalkspaat) bestaat, heeft
het toch dezelfde hardheid als tanden van 'hogere' levensvormen. Het kan zelfs gaten
maken in rotsachtige oppervlakken die zelf uit calciet bestaan. Dit vermogen van
de tand is te danken aan de bijzondere kristalstructuur en de meervoudige magnesiumkristallen
die richting de punt in aantal toenemen en die uitgelijnd zijn met twee andere structurele
elementen in de tand. De hele tand bestaat uit twee blokken met meervoudige kristallen
die slechts enkele graden in stand verschillen. Dit minieme verschil in uitlijning
van kristallen in de tand heeft een functioneel voordeel: het creëert een gegolfde
rand die afbrokkelt op de scheidingsvlakken, waardoor de tand tijdens het malen niet
breekt, maar zichzelf scherper maakt. Volgens de wetenschappers is het duidelijk
dat de vorming van de tand, en de punt in het bijzonder, "verbazingwekkend goed geregeld"
is en dat dit stukje gereedschap van de zee-egel een "ongelofelijke structurele en
samengestelde complexiteit" bezit. Ze schuwden dan ook niet het woord "ontwerpkenmerken"
in de mond te nemen.
Hoeveel woorden werden er in deze publicatie besteed aan evolutie? Geen één! Alleen
maar lof over het prachtige ontwerp en de toepassingsmogelijkheden van een tandje.
Als we het beter begrijpen, kunnen we zelfs nóg betere gereedschappen maken. Zit
Gods schepping nog steeds beter in elkaar dan onze hightech spullen? Blijkbaar wel,
want we kunnen nog steeds veel leren van Zijn "uitzonderlijke, verbazingwekkende,
ongelofelijk complexe ontwerpen"; om de woorden van de experts maar eens te gebruiken.
De natuur schreeuwt 'intelligent ontwerp' uit al haar poriën (en tanden).
1. Ma, Aichmeyer, Paris, Fratzl, Meibom, Metzler, Politi, Addadi, Gilbert and Weiner,
"The grinding tip of the sea urchin tooth exhibits exquisite control over calcite
crystal orientation and Mg distribution," Proceedings of the National Academy of
Sciences USA, 30 maart 2009 online gepubliceerd, doi: 10.1073/pnas.0810300106.
De blauwe zwemkrab dankt de naam aan de blauwe kleur van zijn poten, en is het makkelijkst
te herkennen aan de zeer grote zijwaarts wijzende stekel aan iedere zijde van het
schild. Het achterste paar poten is peddel-achtig afgeplat zoals bij alle zwemkrabben
zodat ze beter kunnen zwemmen.
