Gevaren van Theïstische Evolutie

10 Gevaren van Theïstische Evolutie

http://www.christiananswers.net/directry.html

Alle Schriftaanhalingen komen uit de Statenvertaling 2004 of 1977. Vertaling en voetnoten door M.V.

De atheïstische formule voor evolutie is:

Evolutie = materie + evolutionaire factoren (toeval en noodzaak + mutatie + selectie + isolatie + dood) + erg lange tijdsperioden.

In de theïstische evolutionaire zienswijze wordt God toegevoegd:

Theïstische evolutie = materie + evolutionaire factoren (toeval en noodzaak + mutatie + selectie + isolatie + dood) + erg lange tijdsperioden + God.

In het theïstische evolutionaire systeem is God niet de almachtige Heer van alle dingen, wiens Woord door alle mensen serieus moet genomen worden, maar Hij wordt geïntegreerd in de evolutionaire filosofie. Dit leidt tot 10 gevaren voor Christenen.(1)

Gevaar Nr. 1 ... Onjuiste voorstelling van Gods natuur

De Bijbel openbaart ons God als onze Vader in de Hemelen die volstrekt volmaakt is (Matt 5:48), heilig (Jes 6:3) en almachtig (Jer 32:17). De apostel Johannes zegt ons “God is liefde”, “licht” en “leven” (1 Joh 4:16; 1:5; 1:1-2). Wanneer deze God iets schept wordt Zijn werk beschreven als zijnde “zeer goed” (Gen 1:31) en “volkomen” (Deut 32:4).

Theïstische evolutie geeft een valse interpretatie van Gods natuur, omdat ze aan de Schepper dood en gruwel toeschrijft als principes van de schepping vóór de zondeval. (Ook “progressief creationisme” voorziet in miljoenen jaren van dood en gruwel vóór de zonde).

Gevaar Nr. 2 ... God wordt een “god van de hiaten”

De Bijbel zegt dat God de volstrekte Oorzaak is van alle dingen. Wij hebben “maar één God, de Vader, uit Wie alle dingen zijn … en maar één Heere, Jezus Christus, door Wie alle dingen zijn, en wij door Hem” (1 Kor 8:6).

Maar in theïstische evolutie is de enige werkruimte die God wordt toegewezen slechts dat gedeelte van de natuur dat de evolutietheorie niet kan verklaren met de middelen die ze heeft. Op deze manier wordt God gereduceerd tot een “god van de hiaten” voor die fenomenen waarover men twijfelt. Dit leidt tot de filosofie: “God is niet absoluut, Hijzelf is geëvolueerd - Hij is evolutie”.(2)

Gevaar Nr. 3 ... Ontkenning van de voornaamste Bijbelse leringen

De hele Bijbel getuigt ervan dat wij te maken hebben met een bron van waarheid die haar gezag van God betrekt (2 Tim 3:16), met het Oude Testament als de onmisbare “oprit” die leidt naar het Nieuwe Testament, zoals een oprit naar een autosnelweg leidt (Joh 5:39). Het bijbelse scheppingsverslag hoort niet beschouwd te worden als een mythe, een parabel of allegorie, maar als een historisch verslag, omdat:

Biologische, astronomische en antropologische feiten in didactische (onderrichtende) vorm werden gegeven.
In de Tien Geboden baseert God de zes werkdagen en de ene rustdag op dezelfde tijdsspanne als beschreven in het scheppingsverslag (Exodus 20:8-11).
In het Nieuwe Testament verwijst Jezus naar feiten van de schepping (b.v. Matt 19:4-5).
Nergens in de Bijbel zijn er enige indicaties dat het scheppingsverslag enigszins anders moet begrepen worden dan als een feitelijk verslag.

De doctrine van theïstische evolutie ondermijnt deze fundamentele manier van Bijbelinterpretatie, zoals door Jezus, de profeten en de apostelen werd voorgestaan. Het verslag van de gebeurtenissen in de Bijbel wordt gereduceerd tot mythische verbeelding, en het begrip van de bijbelse boodschap, als zijnde waar in woord en betekenis, gaat verloren.

Gevaar Nr. 4 ... De weg naar het vinden van God gaat verloren

De Bijbel beschrijft de mens als helemaal verstrikt in de zonde na Adams val (Rom 7:18-19). Enkel die personen die zich realiseren dat zij zondig en verloren zijn, zullen een Verlosser zoeken die gekomen is “om te zoeken en zalig te maken, wat verloren was” (Lukas 19:10).

Maar de evolutietheorie weet van geen zonde in bijbelse zin, namelijk van het doel missen met betrekking tot God. Zonde wordt betekenisloos gemaakt, en dat is precies het tegenovergestelde van wat de Heilige Geest doet: Hij overtuigt mensen van zonde en zondig zijn. Als de zonde wordt gezien als een onschuldige evolutionaire factor, dan is men de sleutel verloren om God te vinden, en dat wordt niet opgelost door “God” toe te voegen aan het evolutionaire scenario.

Gevaar Nr. 5 ... De leer van Gods vleeswording wordt ondermijnd

De vleeswording van God door Zijn Zoon Jezus Christus is een van de fundamentele leringen van de Bijbel. De Bijbel stelt: “En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond” (Joh 1:14), “Christus Jezus … door de gestalte van een dienstknecht aan te nemen en de mensen gelijk te worden” (Fil 2:5-7).

Het idee van evolutie ondermijnt deze grondslag voor onze redding. Evolutionist Hoimar von Ditfurth spreekt zich uit over de onverenigbaarheid van Jezus’ vleeswording en de evolutionaire gedachte: “De beschouwing van evolutie dwingt ons onvermijdelijk tot een kritische herziening … van christelijke formuleringen. Dit geldt duidelijk voor het centrale christelijke concept van de ‘vleeswording’ van God …”.(3)

Gevaar Nr. 6 ... De Bijbelse basis van Jezus’ verlossingswerk gemythologiseerd

De Bijbel leert dat de zondeval van de eerste mens een ware gebeurtenis was en dat dit de zonde in de wereld tot direct gevolg heeft: “Daarom, gelijk door één mens de zonde in de wereld ingekomen is, en door de zonde de dood; en alzo de dood tot alle mensen doorgegaan is, in welke allen gezondigd hebben” (Rom 5:12).

Theïstische evolutie erkent Adam niet als de eerste mens, noch dat hij direct geschapen werd “uit het stof der aarde” (Gen 2:7). De meeste theïstische evolutionisten zien het scheppingsverslag eerder als een mythisch verhaal, zij het dan met een bepaalde geestelijke betekenis. Maar, de zondaar Adam en de Redder Jezus Christus worden in de Bijbel met elkaar verbonden: Romeinen 5:16-18. Dus, elke zienswijze die Adam en zijn directe schepping enigszins mythologiseert die ondermijnt de bijbelse grondslag van Jezus’ werk van de verlossing.

Gevaar Nr. 7 ... Verlies van Bijbelse chronologie

De Bijbel voorziet ons van een tijdsschaal voor de geschiedenis en die is nodig voor een goed begrip van de Bijbel. Deze tijdsschaal houdt in:

De tijdsschaal kan niet onbepaald worden uitgerokken in het verleden, noch in de toekomst. Er is een goed gedefinieerd begin in Genesis 1:1, zowel als een moment waarop de fysische tijd zal eindigen (Matt 24:14).
De totale duurtijd van de schepping was zes dagen (Exodus 20:11).
De ouderdom van het universum kan geschat worden op grond van de genealogie in de Bijbel (maar weet wel dat dit niet exact kan uitgerekend worden). Het gaat hier om verscheidene duizenden jaren, maar niet miljoenen jaren.
Galaten 4:4 wijst op de bijzonderste gebeurtenis in de menselijke geschiedenis: “Maar wanneer de volheid des tijds gekomen is, heeft God Zijn Zoon uitgezonden”. Dit gebeurde bijna 2000 jaar geleden.
De wederkomst van Christus, in kracht en heerlijkheid, is de belangrijkste toekomstige gebeurtenis.

Supporters van de theïstische evolutieleer (en ook die van progressieve schepping) veronachtzamen de in de bijbel gegeven tijdsaanduidingen, ten voordele van evolutionistische tijdsschalen met hun miljarden jaren in zowel verleden als toekomst (waarvoor geen overtuigende natuurkundige bewijzen bestaan). Dit kan leiden tot twee dwalingen:

1. Niet alle gegevens van de Bijbel moeten serieus genomen worden.

2. De waakzaamheid aangaande de tweede komst van Christus kan verloren gaan.

Gevaar Nr. 8 ... Verlies van scheppingsconcepten

Er worden enkele essentiële scheppingsconcepten geleerd in de Bijbel. Deze houden in:

God schiep materie zonder het gebruik van enige beschikbaar materie.
God schiep de aarde eerst, en op de vierde dag de maan, het zonnestelsel, ons eigen melkwegstelsel, en alle andere sterrenstelsels. Deze gebeurtenissen komen in botsing met alle ideeën over “kosmische evolutie”, zoals de “big bang” kosmologie.

Theïstische evolutie negeert al deze bijbelse scheppingsprincipes en vervangt ze door evolutionistische noties, en daarbij staan zij Gods almachtige daden van schepping tegen.

Gevaar Nr. 9 ... Onjuiste voorstelling van de realiteit

De Bijbel draagt het zegel van waarheid, en al zijn verklaringen zijn gezaghebbend - of ze nu handelen over vragen van geloof en redding, dagelijks leven, of zaken van wetenschappelijk belang.

Evolutionisten vegen dit alles van tafel. Zo zegt b.v. Richard Dawkins: “Bijna alle volken hebben hun eigen scheppingsmythe ontwikkeld, en het Genesisverhaal is gewoon datgene dat aangenomen werd door één bepaalde Midden-Oosterse stam van herders. Het bezit geen hogere status dan het geloof van een bepaalde West-Afrikaanse stam, dat de wereld geschapen werd vanuit de uitwerpselen van mieren”. (4)

Als de evolutietheorie vals is, dan hebben talrijke wetenschappen een vals getuigenis omarmd. Waar ook deze wetenschappen overeenkomen met de evolutionistische zienswijze, geven zij een valse voorstelling van de realiteit. Hoeveel meer dan een theologie die van de Bijbel afwijkt en met de evolutietheorie in zee gaat!

Gevaar Nr. 10 ... Het doel missen

In geen enkel historisch boek vinden wij zovele waardevolle uitspraken over het doel van de mens als in de Bijbel. Bijvoorbeeld:

1. De mens is Gods doel van de schepping (Genesis 1:27-28).

2. De mens is het doel van Gods verlossingsplan (Jesaja 53:5).

3. De mens is het doel van de zending van Gods Zoon (1 Johannes 4:9).

4. Wij zijn het doel van Gods erfenis (Titus 3:7).

5. De hemel is onze bestemming (1 Petrus 1:4).

Maar de ware gedachte van doelgerichtheid is anathema (banvloek) voor evolutionisten. “Evolutionaire aanpassingen volgen nooit een doelgericht programma; ze kunnen dus niet aanzien worden als teleonomisch”.(5) Dus, een geloofssysteem zoals theïstische evolutie, dat een huwelijk is van doelgerichtheid met niet-doelgerichtheid, is een contradictio in terminis.

CONCLUSIE

De doctrines van schepping en evolutie zijn zo sterk divergent dat hun verzoening totaal uitgesloten is. De theïstische evolutionisten proberen de twee doctrines te integreren, maar zulk een syncretisme reduceert de boodschap van de Bijbel tot iets onbeduidends. De conclusie is onvermijdelijk: er is voor theïstische evolutie geen ondersteuning vanuit de Bijbel.

REFERENTIES

1. This article has been adapted from chapter 8, “The Consequences of Theistic Evolution”, from Dr. Werner Gitt’s book, Did God use Evolution?, Christliche Literatur-Verbreitung e.V., Postfach 11 01 35 . 33661, Bielefeld, Germany.

2. E. Jantsch, Die Selbstorganisation des Universums, Munchen, 1979, p. 412.

3. Hoimar von Ditfurth, Wir sind nicht nur von dieser Welt, Munchen, 1984, pp. 21-22.

4. Richard Dawkins, The Blind Watchmaker, Penguin Books, London, 1986, p. 316.

5. H. Penzlin, Das Teleologie-Problem in der Biologie, Biologische Rundschau, 25 (1987), S.7-26, p. 19.

________________________

WAT HOUDT THEÏSTISCHE EVOLUTIE IN?*

* Overgenomen van Did God Use Evolution?, Werner Gitt, pp. 13-16, 24.

Het onderliggende principe, evolutie, wordt vanzelfsprekend geacht.
Men gelooft dat evolutie een universeel principe is.
Zover het de wetenschappelijke wetten betreft, is er geen verschil tussen de oorsprong van de aarde en alle leven, en zijn daaropvolgende ontwikkeling (het principe van het uniformalisme).
Evolutie vertrouwt op processen die toename van organisatie toelaten, van het eenvoudige tot het complexe, van niet-leven tot leven, en van lagere naar hogere vormen van leven.
De aandrijvende krachten van evolutie zijn mutatie, selectie, isolatie, en vermenging. Toeval en noodzaak, lange tijdperken, ecologische veranderingen, en dood zijn additionele, onmisbare factoren.
De tijdslijn wordt zo uitgetrokken dat ieder zoveel tijd kan krijgen als hij/zij nodig vindt voor het proces van evolutie.
Het heden is de sleutel tot het verleden.
Er was een langzame, geleidelijke overgang van niet-leven naar leven.
Evolutie zal blijven voortduren tot in de verre toekomst.

In toevoeging aan deze evolutionaire veronderstellingen zijn er nog drie bijkomende geloven die op theïstisch-evolutionaire grond staan:

1. God gebruikte evolutie als middel tot scheppen.

2. De Bijbel bevat bruikbare of relevante ideeën die kunnen toegepast worden in de hedendaagse evolutionaire leer van de oorsprongen.

3. Evolutionistische verklaringen hebben prioriteit over bijbelse verklaringen. De Bijbel moet geherinterpreteerd worden waar en wanneer het de hedendaagse evolutionaire wereldbeschouwing tegenspreekt.

_____________________________

PROFESSOR WERNER GITT
received his doctorate summa cum laude, together with the prestigious Borchers Medal, from the Technical University of Aachen, Germany, in 1970. He is now Director and Professor at the German Federal Institute of Physics (Physikalisch-Technische Bundesanstalt). He has written numerous scientific papers in the field of information science, numerical mathematics, and control engineering, as well as several popular books, some of which have been translated into Bulgarian, Czech, English, Finnish, French, Hungarian, Italian, Polish and Russian.

Auteur: Werner Gitt,

Met toestemming overgenomen van Verhoeven Marc

Evolutie