In Genesis wordt verteld dat God het licht schiep, maar de zon en de maan waren nog niet gemaakt, waar kwam dat licht dan vandaan? Is die vertelling niet allegorisch bedoeld? Het verhaal van Genesis lijkt ook geschreven te zijn als tegenhanger van de Mesopotamische scheppingsverhalen, waar zon en maan goden zijn. In de Bijbel zijn dit slechts lampen die gemaakt zijn door de enige God, om de aarde te verlichten. Waar de Babylonische goden tegen zeemonsters moesten vechten om de heerschappij, is God de Schepper van de grote zeedieren c.q. zeemonsters. Kunnen we Genesis wel als een journalistiek verslag lezen? In de Psalmen staat toch ook te lezen dat God ieder kind weeft in de moederschoot? Dat kun je toch ook niet letterlijk nemen? Zou evolutie de manier kunnen zijn waarop God het leven geschapen heeft?
"Zou God niet, net als een ouderpaar, vol verwachting kunnen hebben gekeken naar een wereld waarin het leven opbloeide en zich ontvouwde, geleid door de natuurwetten van de Schepper? Wanneer we dit beeld accepteren ontstaat er ruimte voor christenen om volop deel te nemen aan het wetenschappelijke debat en daar ook daadwerkelijk invloed op uit te oefenen. Dat zou de wetenschap zeker ten goede komen."
(René Fransen, bioloog en wetenschapsjournalist).
Kunnen we Genesis letterlijk nemen?
De Bijbel is niet altijd even duidelijk voor ons. Dat komt omdat er veel studie nodig is om te begrijpen wat er in de oorspronkelijke taal bedoeld is. Niet alle vertalingen zijn even goed (als er al zoiets bestaat als een 'goede vertaling'). Ook zie je verschillende benaderingen van Genesis 1 t/m 11, maar kan de Hebreeuwse tekst op zich gezien worden als symboliek of allegorie? Professoren in de Hebreeuwse taal beschouwen de tekst als een letterlijk verslag. Professor James Barr schreef hierover in 1984, dat hij geen professor kende die geloofde dat de schrijvers van Genesis 1 t/m 11 iets anders wilden overdragen dan dat de schepping plaatsvond in 6 dagen van 24 uur, dat de geslachtsregisters bestaande personen bevatten en dat de zondvloed wereldwijd was (geen lokale Mesopotamische overstroming).
Het gaat er dus niet om of we Genesis letterlijk kunnen nemen, maar of het letterlijk
bedoeld is. Dat laatste is het geval. Maar dan komen we natuurlijk op het punt dat
het lijkt alsof de wetenschap de chronologische gebeurtenissen in Genesis heeft weerlegd.
Dat is niet het geval. Wie deze site al wat langer in het oog houdt, en ook alle
links volgt, zal kunnen beamen dat de theorie van miljoenen jaren van progressieve
evolutie niet per definitie volgt uit de feiten.
De psalm (139:13) waarin staat dat
God ons 'weeft', is overduidelijk poëtisch geschreven, maar kan ook anders vertaald
worden: "U heeft mij beschermd (of bedekt) in mijn moeders buik." We moeten de Bijbel
dus wel goed lezen. Er zijn wel gedeelten die allegorisch, symbolisch of poëtisch
zijn, maar het verslag van Genesis 1 t/m 11 is dat zeker niet. Nu laten sommige Bijbeluitleggers
zich duidelijk beïnvloeden door het dominerende wereldbeeld dat veel wetenschappers
hebben. Maar waarom zouden we de oorsprong van het heelal, onze planeet en het leven
erop alleen maar op een materialistische manier mogen benaderen? Wetenschappers vinden
het vaak moeilijk om de Bijbel als serieus verslag te zien. Ze zijn bang om versleten
te worden voor simpele zielen, omdat ze dan in sprookjes zouden geloven. Niets is
minder waar. De Bijbel spreekt over het bovennatuurlijk handelen van Schepper God,
dat is heel iets anders dan een sprookje. De wetenschap en het verslag van Genesis
kunnen heel goed hand in hand gaan. Wetenschappelijk gezien is het bijvoorbeeld heel
redelijk om aan te nemen dat het heelal begonnen is met puur licht (fotonen). Genesis
1:1 is dan een aanhef; een soort krantenkop. "In het begin schiep God de hemel en
de aarde". Genesis 1:2 stelt de aarde in het middelpunt van Gods belangstelling.
Vol water, nog ongevormd en leeg. Recente ontdekkingen hebben deze visie, dat de
aarde een bevoorrechte positie heeft, ook weer voor de wetenschap toegankelijk gemaakt.
Als je de woorden van Gen. 1:3 -
Er
zijn wel creationistische theorieën die verklaren waarom het heelal 'oud lijkt' (rekening
houdend met zowel een variabele als een statische lichtsnelheid tijdens en na de
schepping). Bij die theorieën wordt rekening gehouden met de Schepper en dat wordt
door materialistisch denkende wetenschappers spottend afgedaan als 'geloven in een
wonder'. Ze kunnen zelf echter niet met een goede verklaring komen waar het heelal
en het leven anders vandaan gekomen zouden moeten zijn. Een 'Big Bang model' of 'evolutietheorie',
hoe wetenschappelijk ze ook mogen klinken, moeten ook geloof in een wonder toelaten.
Wat er 'voor' die Big Bang was, kunnen ze niet weten. Hoe het eerste leven ontstond
is voor evolutionisten een raadsel. Het grote verschil is dat de bedenkers van Big
Bang theorieën en de evolutietheorie God weglaten uit het begin en miljoenen jaren
denken nodig te hebben om alles te laten plaatsvinden. De bewijzen die ze hiervoor
aandragen zijn alles behalve toereikend.
"Zou God niet, net als een ouderpaar, vol verwachting kunnen hebben gekeken naar
een wereld waarin het leven opbloeide en zich ontvouwde, geleid door de natuurwetten
van de Schepper?" Dat hangt er vanaf hoe je God en dat opbloeien en ontvouwen ziet.
Het is zeker niet de God van de Bijbel, want die doet het in een keer goed. Die laat
Zijn schepping niet afhangen van een reeks toevallige gebeurtenissen en miljoenen
jaren mutaties, misvormingen, bloedvergieten en rampen. Hij plande alles van tevoren
en maakte op de aarde een prachtig paradijs voor de mens.

De methode van theologen om Gen.1-
rekken totdat er enige onderdelen van de evolutiezienswijze in passen, blijft een moeilijke en
zeer omstreden werkwijze. Een andere manier van werken is het accepteren wat er staat, als
Gods openbaring, en tevens het aanvaarden van onze beperktheid dat wij geen oplossing
hebben voor allerlei lastige vragen en moeilijke details in die hoofdstukken. Het blijven
teksten die ons voorstellingsvermogen te boven gaan. Maar vanuit de compositie van het boek
Genesis is het wel duidelijk dat God deze wereld niet al te lang geleden geschapen heeft, in
een situatie die ‘goed’ was, dat Adam en Eva de eerste mensen waren, van wie het gehele
menselijke geslacht afstamt, en dat door toedoen van deze eerste mensen de schepping in een
vervallen positie kwam. Dit geloof is ook door de kerk der eeuwen beleden, vaak in oppositie
tot andere opvattingen.
© 2008 Revolutietheorie
Scheppingsverhaal?
Scheppingsverhaal:
Zoeken in: NBV -
0 vindplaatsen
in 0 verzen
De bijbel noemt het geen verhaal maar geschiedenis:
Genesis 2
1 Zo werden de hemel en de aarde in al hun rijkdom voltooid. 2 Op de zevende dag had God zijn werk voltooid, op die dag rustte hij van het werk dat hij gedaan had. 3 God zegende de zevende dag en verklaarde die heilig, want op die dag rustte hij van heel zijn scheppingswerk.
4 Dit is de geschiedenis van de hemel en de aarde. Zo ontstonden ze, zo werden ze geschapen.
Dit wordt tot twee maal toe bevestigd in Exodus:
11 Want in zes dagen heeft de HEER de hemel en de aarde gemaakt, en de zee met alles
wat er leeft, en op de zevende dag rustte hij. Daarom heeft de HEER de sabbat gezegend
en heilig verklaard.
Zelfs als een bekrachtiging en eeuwig verbondsteken:
16-
Daniël Adams Website Admin.


In het eerste vers plaatst de HERE een opschrift boven de hele scheppingsgeschiedenis. Dit opschrift is ook een kernachtige samenvatting van heel Gods scheppingswerk. Het is God die het begin gemaakt heeft. Zonder hem kon er niets ontstaan.