Mutatie is zowat de wonder god van de evolutietheorie.

Er worden door evolutietheorie magische krachten aan mutatie toebedeeld die helemaal niet in lijn zijn met de wetenschappelijk geziene mogelijkheden.

Een aantal onderzoekers van het Weizmann Instituut in Rehovot, Israel, schreven in Nature,1 over het effect van mutaties op proteïnen. Bij hun tests bleek dat de weerstand van een bacterie (E. coli) tegen mutaties, maar tot een bepaalde drempel ging. Voorbij die drempel was de dood van de bacterie snel en onverbiddelijk, zelfs nadat ze de slechte mutaties hadden verwijderd. De proteïnen waren "veel minder robuust dan algemeen wordt aangenomen"
Hun studie werpt ook twijfels op over de overlevingskansen van zogenaamde "neutrale" mutaties. In eerste instantie lijken deze mutaties geen invloed te hebben op het organisme, vanwege back-up kopieën van een gen, het onderdrukken van het gemuteerde gen en andere mechanismen die de cel gebruikt om de schade te beperken. Uiteindelijk wordt de drempel echter toch bereikt en stort het systeem net zo snel in elkaar als een cel die door schadelijke mutaties wordt vernield. De schrijvers van deze studie gaven niet aan dat gunstige mutaties op den duur een organisme kunnen helpen. Ze konden eigenlijk niets meedelen wat evolutie enige hoop geeft op vooruitgang. Sterker nog, ze stelden een "nieuw model" voor wat zelfs anti-evolutionair klinkt: Cellen zijn geprogrammeerd om zo lang mogelijk schadelijke mutaties af te weren, maar zullen uiteindelijk instorten onder de last van mutaties.

Het is van het grootste belang dat mensen die het schepping of evolutie debat volgen dit verhaal begrijpen. Het vernietigd de motor van het hele Darwinistische geloof, dat mutaties en natuurlijke selectie van losse atomen uiteindelijk hersenen kunnen maken. Geef het maar een paar miljoen jaar en het komt er wel. De grote vraag is nu: kan het eigenlijk wel? Kunnen mutaties en recombinatie wel met selectie samenwerken om evolutionaire vooruitgang te boeken, om uiteindelijk complexe systemen te produceren als vleugels, ogen, sonar en zelfreparerende organismen? Dit moet op het niveau van de genen uitgelegd worden, want dat is waar ze beweren dat het allemaal plaatsvindt. Zowel de theorie als de praktijk werken niet echt mee. Mutaties doen geen goed en kunnen dat ook niet. Het ingebouwde beveiligingssysteem van de cel beschermt hem nog een hele tijd tegen een totale catastrofe. Mutaties in een cel zijn te vergelijken met een sabotageteam wat een fabriek infiltreert en hier en daar een draadje van een machine doorknipt of ergens een kortsluitinkje veroorzaakt. Een paar van die kleine foutjes kunnen makkelijk hersteld worden door het servicepersoneel, maar als de saboteurs een vitaal onderdeel van de fabriek weten te vernielen waardoor een kettingreactie ontstaat, kan de hele fabriek in vlammen opgaan. Probeer je maar eens voor te stellen hoe een saboteur 'per ongeluk' iets kapot maakt in de fabriek, waardoor het proces versneld wordt of er plotseling een verbetering in het product optreedt, of zelfs nieuw product van de band rolt... Wat is het toch aan dat Darwinistische geloof, dat men bereid is om elk gevoel voor gezonde logica overboord te gooien? Wetenschap van Meesterschap wil trachten het verstand van de lezers prikkelen en laten zien dat de feiten meer in het voordeel van een intelligent ontworpen schepping spreken, dan voor de doofstomme, blinde god van evolutie.

“Wanneer de dagelijkse praktijk van biologische verandering laat zien dat soorten over langere periodes van tijd genetisch gezien meer of minder snel naar beneden kabbelen, dan wordt het erg moeilijk om vol te houden, dat over nog langere periodes er een gestage toename of generatie zou zijn van nieuwe genen. Micro-evolutie blijkt 'down-hill' evolutie te zijn. Macro-evolutie is dan een fabel.De meest logische verklaring voor het ontstaan van het leven, en van de informatie in het DNA, is dat een Intelligente Ontwerper het DNA geprogrammeerd heeft. Het leven zal een start gekregen moeten hebben door de creatie van een aantal oersoorten, zoals een oerwolf, oerkat, oerrund en oermens. Van daaruit zijn alle miljoenen ondersoorten en rassen per type ontstaan, ieder voor zich zijn weg naar beneden zoekend in zijn eigen milieu (en zo langzaam als maar mogelijk is!).”

Peter M. Scheele
Auteur Degeneratie, het einde van de evolutietheorie

"Mutaties zijn ‘toevalsveranderingen’ in de genen en kunnen daardoor niet anders dan leiden tot verlies van informatie. Er is geen enkele positieve mutatie bekend, en de meeste mutaties zijn duidelijk een vermindering van kwaliteit."

Dr. David Rosevear
(Creation Science Movement)

“Er is geen structurele genengroei en adoptie,
mutatie is een vorm van degeneratie,
Biologische verandering gaat bergafwaarts.”

Peter M. Scheele

Auteur Degeneratie, het einde van de evolutietheorie

Dit zijn de harde feiten!!!

Spijtig voor degenen die dan nog kost wat kost In
de aap als opa blijven geloven????
Daniël Adams website admin.

Dit boek laat zien dat het idee van evolutie genetisch gezien precies het tegenovergestelde is van wat het lijkt te zijn, namelijk genetische verarming en degeneratie in plaats van een toename aan informatie in het DNA.

Klik hier en bestel het boek.

Genetic Analysis,

mutatie = degeneratie

Met DNA-onderzoek worden de genen zelf onderzocht. Het is uiteraard onmogelijk alle 30.000 genen van een mens te onderzoeken. Het DNA-onderzoek zal zich richten op één of enkele genen, waarvan men vermoedt dat ze een afwijking hebben die de erfelijke ziekte veroorzaakt. Van een toenemend aantal ziekten hebben onderzoekers door intensief onderzoek het betrokken gen geidentificeerd. Men weet dus in vele gevallen in welk gen men de afwijking van de patient moet zoeken : deze erfelijke genafwijking wordt mutatie genoemd. Voor vele erfelijke ziekten kan men momenteel de precieze afwijking in het gen die de ziekte veroorzaakt, de mutatie dus, opsporen. We weten nu dat allerlei verschillende mutaties in een gen dezelfde erfelijke ziekte kunnen veroorzaken. Om die reden komt het vaak voor dat voor elke familie met een bepaalde erfelijke ziekte afzonderlijk de mutatie moet worden opgespoord. Dit kan een tijdrovend onderzoek zijn. Daarom is DNA-onderzoek moeilijk, en duur, en moet men vaak lang op de uitslag wachten.
Met DNA-onderzoek tracht men de mutatie te vinden in het gen waarvan men vermoedt dat het de ziekte bij de patient veroorzaakt. Hiertoe zal dus de DNA-sequentie van dat gen moeten worden bepaald.
Bron: Erfelijke ziekten

In de medische wereld kent men mutatie zijn werkelijke rol toe...namelijk als je met mutatie geconfronteerd wordt zit je met een groot probleem.

© 2008 Revolutietheorie

De meest eenvoudige microbe is complexer dan gedacht
De meest eenvoudige cellen worden prokaryoten genoemd. Dat zijn de bacteriën en de archaea, die geen kern hebben en meestal als 'primitief' gezien worden.