Mercurius heeft een magnetisch veld. Dat is raar, want voor een magnetisch veld heb je een zachte kern nodig. En als de planeet 4.6 miljard jaar oud zou zijn, had hij allang helemaal gestold moeten zijn. Astronomen hebben een nieuw model van het binnenste van de planeet gepubliceerd, waarin de kern heet en zacht genoeg is om een dynamo-effect teweeg te brengen, wat het magnetisch veld genereert. Venus heeft geen magnetisch veld en Mars en onze maan bevatten indicaties dat ze er ooit een gehad hebben. Omdat de massa van Mercurius slechts 5% van de massa van de aarde is, had men verwacht dat de kern al helemaal solide zou zijn. Om een magnetisch veld te kunnen hebben moet op z'n minst de buitenste schil van de kern nog gesmolten zijn; het lijkt erop dat daar nu bewijs voor gevonden is.1
Het 'bewijs' dat door de knappe koppen wordt aangedragen laat inderdaad zien dat het mogelijk is om het magnetisch veld van Mercurius te verklaren, maar dat is slechts een deel van het probleem. Je moet ook verklaren hoe deze situatie 4.6 miljard jaar heeft kunnen blijven bestaan. De oplossing die gegeven wordt vereist de aanwezigheid van genoeg zwavel om de kern zo lang in een gesmolten toestand te laten blijven. Maar chemische condensatiemodellen wijzen uit dat zwavel op die afstand van de zon niet kan condenseren. Anders gezegd: er is zwavel nodig, maar die is daar vlak bij de zon niet voorradig. Dan moet die zwavel dus op een of andere manier van een grotere afstanden bij Mercurius terecht gekomen zijn, aldus Margot et al.2
Met deze oplossing wordt de leeftijd van Mercurius dus niet betwijfeld. Ze 'weten' al hoe oud hij is, dus daar hoeven we het niet over te hebben. Dan moeten ze dus maar wat anders verzinnen. Het magnetisch veld zelf is het 'bewijs' dat het verzamelen van zwavel over gigantische afstanden heeft plaatsgevonden. Een JPL persbericht bracht dit als de oplossing voor een dertig jaar durend mysterie. Het werd opgepakt door New Scientist, National Geographic, Science Daily en andere nieuwssites. Geen van hen betwijfelde de leeftijd van Mercurius of de methode waarmee de planeet oud gehouden werd en toch niet koud geworden is. Hoe deze 'oplossing' andere (evolutionaire) processen in het zonnestelsel beïnvloedt werd niet uitgediept.

1Sean C. Solomon, "Hot News on Mercury's Core," Science, 4 mei 2007: Vol. 316. no. 5825, pp. 702-703, DOI: 10.1126/science.1142328.
2Margot, Peale, Jurgens, Slade and Holin, "Large Longitude Libration of Mercury Reveals a Molten Core," Science

Zien we hier niet een soort patroon? Bepaalde 'feiten' van de wetenschap, zoals evolutie en miljarden jaren, zijn opgeborgen in een kluis en worden er nooit uitgehaald om nader onderzocht te worden. Het wordt verslaggevers niet toegestaan om het ware woord van de wetenschappers te betwijfelen, omdat zij het 'wel zullen weten'. Alles in het universum, en zelfs in verzonnen meervoudige universa, mag betwijfeld worden, maar niet die fundamentele stellingen. Er is iets niet helemaal pluis in beterwetenschapsland.

© 2008 Revolutietheorie

"Ons begrip van de evolutie van zware sterren voordat ze uiteindelijk exploderen als supernova is onvolledig, zowel vanuit observatief als theoretisch standpunt."Dit is de eerste zin van een publicatie in Nature.1 Schrijver Avishay Gal-Yam maakte geen grapje; er is namelijk een ster geëxplodeerd die niet had moeten exploderen.