Zonder goede beveiliging en snelle reacties van de kwaliteitscontrole, zouden cellen uit elkaar vallen en doodgaan.
Hier zijn een paar gepubliceerde voorbeelden van minihelden in actie.
Wie heeft er als kind niet vol verwondering staan kijken hoe uit een zelf geplant
zaadje zo'n bleek sprietje groeide? Binnen een paar uur werd het groen en de volgende
dag begonnen er al blaadjes aan te komen. Een kind heeft geen idee wat daar allemaal
gebeurt in dat kleine groene dingetje, niet totdat het kind een volwassen wetenschapper
is geworden met speciale apparatuur. De verandering in het plantje vereist een goed
geregeld transport van belangrijke elementen door gespecialiseerde controlepunten,
zo meldde een internationaal team in PNAS.1
Het plantje laat de lichtgevoelige cellen
(die eigenlijk kleine fabriekjes zijn) pas ontwikkelen als de tijd er rijp voor is.
De cellen worden ook niet zomaar aan het werk gezet. Voordat ze aan de slag kunnen,
moeten ze eerst een groot aantal eiwitten importeren en dan moeten ze nog door een
dubbel membraan heen. Speciale poortjes laten alleen geautoriseerde onderdelen door.
Een bepaald lichtgevoelig onderdeel heeft zijn eigen unieke poortje. Het team besloot
te kijken wat er zou gebeuren als ze een gen in dat proces muteerden. De resultaten
waren niet zo best. De lichtgevoelige moleculen moesten buiten blijven en deden hun
werk buiten de cel, waardoor de cellen heel snel verbleekten en stierven.
Volgens een ander artikel in PNAS2 zijn er twee proteïnen (= eiwitten) nodig die samenwerken om haartjes te laten groeien in ons gehoororgaan. Een mutatie in één van de twee is funest voor de samenwerking en is verantwoordelijk voor de helft van alle gevallen van doofheid. Nu is het verrassend dat één van de twee zodanig kan worden aangepast dat het 'gat' wordt gedicht, wat een mogelijke oplossing zou kunnen zijn om doofheid in zulke gevallen te voorkomen of te genezen. Ze hebben al tests gedaan op muizen die één van de twee proteïnen misten en het gehoor werd volledig hersteld. Dit soort samenwerking tussen proteïnen komt ook voor in de lens van ons oog.
De vertaling van DNA die plaatsvindt in onze cellen blijkt ook behoorlijk nauw te luisteren. Een verkeerde vertaling leidt tot aanmaak van verkeerde proteïnen die ziekten en celdood veroorzaken, aldus Bacher en Schimmel in PNAS.3 De grootste veroorzakers van verkeerde vertalingen zijn proteïnemachines die hun taak niet meer goed uitvoeren omdat ze 'kapot' zijn. Dit soort defecten in de vertaling kan ook mutaties veroorzaken. De onderzoekers veroorzaakten een defect in één van de vertalers en keken wat het effect was. Die machines kunnen normaal gesproken behoorlijk goed hun eigen fouten herkennen, maar door het defect ging het aantal mutaties drastisch omhoog. Uiteraard veroorzaakte dit weer een reeks erfelijke veranderingen die weer konden worden gekoppeld aan ziekten.
1Pollman et al, "A plant porphyria related to defects in plastid import of protochlorophyllide
oxidoreductase A," Proceedings of the National Academy of Sciences USA, 10.1073/pnas.0610934104,
online gepubliceerd op 29 januari 2007.
2Ahmad et al, "Restoration of connexin26 protein
level in the cochlea completely rescues hearing in a mouse model of human connexin30-
3Jamie M. Bacher en Paul Schimmel, "An editing-
Beste Darwinist,
Steunen deze feiten u in uw geloof dat een willekeurige reeks 'ongelukjes'
dingen beter maken? Is dit echt de juiste manier om een plant, een oor of een mechanisme
voor vertaling te maken? Als u dit denkt dan staat dit gelijk aan te denken dat terrorisme
de beste manier is om een beschaving op te bouwen.
De emeritus hoogleraar orale biochemie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam sprak in de Eskolkerk over schepping en evolutie. Hij deed dit op uitnodiging van het Eskol Mission Team Work, een initiatief van vrijwilligersteams van de gereformeerde gemeente in Houten.
De hoogleraar gaf aan zich tijdens zijn wetenschappelijke arbeid veel te hebben beziggehouden met het opsporen van de functies van enkele eiwitten. Hij kwam onder de indruk van het feit dat alle 10.000 soorten eiwitten in het lichaam een functie hebben. „De eiwitten in het lichaam passen in processen, zoals de sleutel past in een slot.” Hierin ziet hij de grootheid van de Schepper. Dat andere wetenschappers dat niet doen, wijt hij aan verblinding. „Ze willen de hand van God niet opmerken.”
Complexe realiteit
Eiwitten bestaan uit lange ketens van bepaalde aminozuren.
Zeer lange complexe chemicaliën!
Lees er meer over...Proteïnen
© 2008 Revolutietheorie
Haeckel dacht Darwin een handje te helpen en kwam met een 'bewijs' dat het proces van de evolutie van soorten zich herhaalde in de ontwikkeling van een embryo.
