Startpagina.Nieuws.Natuur.Wetenschap.Schepper.Houvast.Interactief.Multimedia.Archief.Linken.Contact.

De blauwe zwemkrab dankt de naam aan de blauwe kleur van zijn poten, en is het makkelijkst te herkennen aan de zeer grote zijwaarts wijzende stekel aan iedere zijde van het schild. Het achterste paar poten is peddel-achtig afgeplat zoals bij alle zwemkrabben zodat ze beter kunnen zwemmen. Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden door de respectievelijk twee en vijf buikplaten, en volwassen vrouwtjes hebben twee rode scharen, mannetjes hebben blauwe scharen. De bovenzijde is olijfkleurig tot bruinzwart en de schildbreedte is maximaal 25 centimeter, mannetjes worden groter dan vrouwtjes.

 

Deze variatie onder de krabben plant zich in grote hoeveelheden voort; zo worden er twee keer eitjes afgezet en per keer zijn dat er gemiddeld meer dan een miljoen. De bijna volwassen vrouwtjes produceren een Feromaan dat via de urine wordt uitgescheiden en de mannetjes lokt. Het eerste larvestadium is vrijzwemmend, later volgen nog zeven en soms acht andere stadia waarna de krab volwassen is. De larve kan namelijk alleen vervellen als het water rond de 20 graden is.

 

Psalm 147:5 (Het Boek)

Onze Heer is een grote God en Zijn kracht is geweldig groot. Zijn kennis strekt zich onmetelijk ver uit.

 

Stel je voor dat een wetenschapper naar een supermarkt gaat waar hij een banaan, een antenne van een krab en een snorbaard van een katvis (meerval) koopt. Hij neemt die terug naar zijn laboratorium, hecht ze allemaal aan elkaar vast en verbindt het hele ding aan zijn computer. Hij noemt het een “banaantrode” en gebruikt het om chemicaliën in het menslijk lichaam te detecteren.

 

Terwijl wetenschappers normaal niet zo iets doen, is dit scenario niet zo vergezocht. De antenne van een krab kan echt kleine deeltjes van aminozuren in zoutwater detecteren. Zie je, krabben vinden hun lunch door aminozuren te detecteren en op te zoeken in het water. De snorbaarden van een katvis (meerval) kunnen soortgelijks kleine deeltjes aminozuren in vers water detecteren en beide kunnen dat heel vlug doen. Wetenschappers weten dat deze natuurlijke sensoren vlugger werken en gevoeliger zijn dan de langzame methodes van laboratorische analyses van de mens. Het is ook daarom dat ze serieus onderzocht worden voor menselijk medisch gebruik. Één zo een applicatie is een glucose sensor voor een kunstmatige pancreas. Oh, en de banaan? Die was voor de lunch van de wetenschapper.

 

Het is ongelooflijk als men in acht neemt dat de krab en de katvis (meerval) zeer laag op de evolutieladder staan, dat ze deze wonderbaarlijke capaciteiten hebben die de technologie van de eenentwintigste eeuw niet kan evenaren.

 

Gebed:

Onze Vader in de hemel,

U hebt uw schepping met ongelooflijk wonderen van ontwerp gevuld zodat men U zou zoeken die alles gemaakt heeft. Bewaar me van de heidense zonde om de schepping boven U, de Schepper, te plaatsen. In Jezus Naam. Amen

© 2008 Revolutietheorie

De lampsilis mossel

Ze zien er niet zo indrukwekkend uit, maar mossels laten ons iets verbazingwekkends zien.Om volwassen te worden moeten ze bijna zes weken lang in de bek van een vis doorbrengen.

Hoe spelen ze dat klaar?

 

Volgende pagina.