Een aan Harvard afgestudeerde ju­rist heeft een boek geschreven met de titel ‘Darwin opnieuw bekeken’. Creationisten dringen erop aan dat de evolutie op school meer als een the­orie naar voren gebracht moet wor­den dan als een feit en dat het Genesisverhaal ook ernaast gezet moet worden, zodat de leerlingen we­­ten dat er een keuze mogelijk is.

Ja, Darwin zit in de problemen. Steeds meer geleerden komen tot de conclusie dat de uitgangspunten van de evolutietheorie net iets te onlo­gisch zijn. Ze zien in dat het een­vou­­­digweg onmogelijk is dat intel­ligent leven, of zelfs leven in alge­mene zin, uit het niets kan zijn ont­staan.

In feite is het Darwinisme in zijn oorspronkelijke vorm allang ach­terhaald. We weten nu dat de vari­aties, die we onder de soorten aan­tref­fen, binnen duidelijke grenzen blijven door de genetische informatie die in ieder biologisch geslacht ligt opgeslagen. Deze variaties kunnen nooit nieuwe geslachten doen ont­staan. De nieuwste ontwikkelingen op het gebied van de genetica zijn het krachtigste bewijs tegen de hele theorie dat ooit naar voren is geko­men en zijn zeker geen ondersteu­ning van het ontstaan van nieuwe soorten.

Voor de evolutionist is weinig troost te vinden in de bestudering van het DNA. Het is zelfs zo dat de moder­ne biologie meer vragen heeft opge­worpen dan ze heeft beantwoord. Het is voor de geleerden een raadsel hoe de eenvoudigste organische mo­le­­culen in het begin tot stand zijn ge­komen. En het is een nog groter raad­sel hoe proteïnen en genen heb­ben kunnen samenklonteren tot de eerste cellen. De kans dat zoiets bij toeval gebeurt is wel zeer gering.

De genetica laat zien hoe verande­ringen kunnen ontstaan door het uit­sorteren en recombineren van de ge­nen. Maar deze veranderingen be­tref­­fen alleen kenmerken van onder­geschikt belang, zoals bijvoorbeeld de kleur, vorm of omvang van be­paalde onderdelen. De hoofdken­mer­­­ken, die het ene geslacht van het andere onderscheiden, die de kat van de hond onderscheiden of de le­lie van de roos, zijn naar men weet nog nooit veranderd. Die blijven gelijk.


Laat mij u direct het volgende zeg­gen. Niet alles wat Darwin beweer­de was fout. Een aantal belangrijke punten uit zijn werk waren juist. Hij toonde aan dat er in alle organismen een bepaalde variatie optreedt en dat deze variaties de basis vormen voor de enorme verzameling soorten die we nu kennen. De huidige inde­ling van de verschillende diersoorten overschrijdt al de anderhalf miljoen en er zijn bijna een half miljoen ver­schillende plantensoorten.

Maar Darwin maakte de volgende vergissing. Hij probeerde niet alleen een verklaring te geven voor alle soorten, maar ook voor de grotere categorieën – zoals de families, de orden en de klassen. In zijn poging om dit te bewerkstelligen, in zijn po­ging om de feiten te laten passen bij de veronderstelling, begaf hij zich ver op het terrein van de vage specu­latie en leidde hij de wereld tot het geloof in een organische evolutie – een opvatting die de geleerden nooit hebben kunnen bewijzen.