Toestemming tot plaatsing verkregen van de redactie van het tijdschrift
© Houvast
Houvast 2010

Gods eeuwige gedachten vonden hun belichaming in al het geschapene.  Het is Christus als het Woord van God, die in de ganse schepping van het oneindig kleine tot het oneindig grote de onzienlij­ke gedachten Gods zichtbaar maakt.  Enkel wat God van zichzelf geopenbaard heeft in zijn Zoon, in zijn geschreven Woord en in de natuur, is voor ons toegankelijk; God zelf echter is voor ons stoffelijk oog is onzichtbaar.

 

Zoals het oog niet bij machte is de schoonheid van onze aard­bol ten volle te overzien, veel minder vermag ons geestesoog Gods oneindige volmaakt­heid te overzien.

 

Om God te kunnen omvatten met onze geestelijke blik, zou­den wij  in één oogopslag alle zichtbare en on­zicht­bare dingen moe­ten kunnen overzien.

Om God te kunnen voorstellen zouden wij Hem de oneindig­heid der ruimte moeten kunnen schenken, waar miljarden planeten om elkaar wentelen.  Wij zouden Hem moeten be­kleden met het licht van talloze zon­nen en Hem met een kracht be­zielen gelijk aan alle krachten samen, die de reusachtige hemellichamen in hun banen doen ijlen.  Wij zouden God een schoonheid moeten schen­ken die alle pracht van de wereld samenvat: de heerlijkheid van zon en zee en wolken, de rijkdom van zons­op- en ondergang, de verscheiden­heid van bloemen, edelstenen, dieren en mensen.

 

Wanneer wij dat alles in één oog­opslag zouden kunnen over­zien, zou­den wij dan de goddelijke werke­lijkheid kunnen zien?

 

 

 

Ik wete, God zij lof, dat krachten ons ontbreken om zonder stamelen van Gods natuur te spreken.

 

De duizenden miljoenen stralende zonnen hebben maar één Oerbron: de Vader van de lichten.  Deze on­me­­te­lijke lichtenzee, die wij meten met de ondenkbare maat van het licht­jaar, is slechts een zwakke licht­glans van Hem die trilt in de ein­deloze stilte van zijn Wezen. Wat moet zijn goddelijke heerlijkheid toch zijn!

 

Want alle vlees is gras ... het gras verdort, de bloem valt af... Wie heeft de wateren met zijn vuist gemeten?  en van de hemelen met de span de maat genomen?  ... en de bergen gewogen in een waag en de heuvelen in een weegschaal?  ... Ziet, de volkeren zijn geacht als

een druppel aan een emmer; en als een stofje aan de weegschaal ... alle volkeren zijn als niets voor Hem, zij worden bij Hem geacht minder dan niet ....

Ik wens het aangeboden jaarabonnement op Houvast gedurende 1 jaar gratis te ontvangen