In het voorportaal van het raadselachtig leven, in de voor het oog onzichtbare wonderwereld van de kleine levenscel, bevinden wij ons in volle geheimenis.

Wie heeft in het oneindig kleine de geweldige organisatie van de celstructuur samengesteld? Zou dit, voor het oog onzichtbare levensdingetje, - onvoorstelbaar complex en doelmatig - door een blind toeval ontstaan zijn als eerste levensbeginsel?
Zouden dode stofdeeltjes zich toevallig in een onbegrijpelijke eenheid verenigd hebben en de eerste levende cel hebben gevormd?
Zou uit zo'n toevallig gevormd celletje, na lange eeuwen van ontelbare miraculeuze toevalligheden, de prachtige levenswereld zijn opgerezen?
In dat nietig dingetje, met zijn onpeilbare gronden, wordt ons een merkwaardige realiteit ontsloten: zinvolheid, ordening en doelgerichtheid. Dit zou ons tot het diepste nadenken moeten brengen.

Een wereldstad met alles wat zij bevat, is minder complex dan die uiterst kleine cel in haar ongelooflijke organisatie. Hoe ongehoord ingewikkeld is haar eenheid, bestaande uit miljarden atomen, doelmatig en planvol georganiseerd. Zij is uitgerust met een veelzijdig productieprogramma, beschikkend over de nauwkeurigste en meest gevoelige instrumenten. Het kan niet anders dan dat dit het werk is van een goddelijke Schepper. Hier te spreken van een blind toeval zou alle redelijk denken tot stompzinnigheid maken!